Paulines Fotodicht

Pauline Rote

Welkom, ik ben Pauline en ik schrijf regelmatig voor Boeksz een blog, fotodicht of kort gedicht. Op deze pagina vind je mijn blogs en op mijn andere pagina vind je mijn fotodichten en korte gedichten. 

Veel lees-en kijkplezier!

Pauline

IMG_0705.jpg

2. K E U Z E S T R E S S

Ik kan gewoon niet kiezen

ik ben gewoon een watje

hoe handig zou het zijn

 

om  zomaar te beslissen

en dan zonder dat je

daarover weer gaat kniezen?

 

Ik kan er niet omheen


En hou het gewoon simpel


Ik zet alles nu op één


Het liefst met vlag en wimpel

 

Ik heb last van keuzestress. Ik kan gewoon niet kiezen. Meestal probeer ik keuzes te ontwijken maar soms moet je wel. Als ik in een restaurant de menukaart zie word ik al zenuwachtig en als ik dan gekozen heb ga ik weer twijfelen. Misschien is er therapie voor.

Hetzelfde euvel heb ik als ik fotografeer. Nee, met foto’s maken heb ik er geen last van. Ik schiet maar en nog een en nog een, want wie weet is die beter dan de vorige. Want wanneer stop je en wanneer is het goed genoeg?
 

Meestal een klein poosje later bekruipt me dan dat menukaart gevoel. Hoe ga ik straks de juiste foto kiezen?

Keuzestress - Paulines Blog
Keuzestress - Paulines Blog

Eenmaal thuis achter de laptop bekijk ik mijn oogst en pik ik er zo de besten tussenuit. De een is echt wel beter dan de ander. Maar soms ook anders. En hoe kies je tussen anders en anders? Dat kan morgen ook weer anders zijn. Zucht.

Keuzestress - Paulines Blog

Misschien dat die therapeut mij vertelt wat ik zelf al vermoed: ik ben te soft. Ik probeer eigenlijk altijd de harmonie te bewaren. Ach, daar is misschien niets mis mee maar keihard afwijzen ligt niet zo in mijn stijl. En zo voelt het, de foto’s die ik niet kies om in mijn favorietenmapje te mogen plaatsnemen heb ik dus genadeloos afgewezen. En dat is best zielig. Want ze waren ook best mooi maar hebben niet gewonnen in de galerij van de hall of fame.

Keuzestress - Paulines Blog

Die hall is vaak het fenomeen Instagram. Of ik moet een foto kiezen voor een wedstrijd van de fotoclub waarbij ik aangesloten ben. Daarvoor kies ik dan een foto die voor mij ‘de winnaar van de dag’ is en die ook alle eer krijgt.

De ene keer terecht, de andere keer word ik ook hierbij achtervolgd door menukaart nachtmerries en twijfels. Wat doe ik mezelf toch aan?

Keuzestress - Paulines Blog

De keerzijde van die winnaar is de runner up of misschien wel runners up. Die zijn wellicht net zo mooi maar toch van tafel gevallen. Ach, denk ik dan, daar doe ik nog wel een keer wat mee.
Maar dan is er weer een nieuw onderwerp interessant of opeens staat heel Social Media vol met dat onderwerp of misschien erger, ik ben het gewoon vergeten…
En zodoende is de nummer 2 meteen ook de verliezer, hoe sneu dat ook is en gaat die soms voor eeuwig op de reservebank.

Keuzestress - Paulines Blog

Ik vond het tijd om eens in de archieven te duiken en een paar vergeten pareltjes van die bank af te halen, ze verdienen het. En of je het nu mooi vindt of niet, geef ze een beetje credit omdat ik het zielig vind dat ze op de plank hebben gelegen…
Zegt ook misschien wel weer wat over mijzelf, dat net niet gevoel heb ik maar al te vaak meegemaakt. Daar wordt je hard van zeggen ze of in ieder geval harder…toch?

 

En nu mag ik foto’s gaan kiezen voor dit blog en de cirkel is weer rond…
Ik ga mijn psycholoog maar eens bellen.

Keuzestress - Paulines Blog

Ik kan gewoon niet kiezen
ik ben gewoon een watje
hoe handig zou het zijn
om  zomaar te beslissen
en dan zonder dat je
daarover weer gaat kniezen?


Ik kan er niet omheen
En hou het gewoon simpel
Ik zet alles nu op één
Het liefst met vlag en wimpel

Keuzestress - Paulines Blog
 
Winter%2C%20met%20een%20dikke%20jas%20aa

1. W E E M O E D

Het gevoel van gemiste kansen bekruipt mij bijna…. Ik had nog…ik wil nog…er zijn geen…de tijd van…is over.

Ik heb last van weemoed.
Noem me sentimenteel maar ik heb moeite met loslaten. In het echte leven maar in dit geval heb ik het over het loslaten van de pareltjes van de seizoenen.
En daar hebben we er het liefst maar 4 van in ons land. Dus 4 keer uitkijken naar alles wat het nieuwe trimester ons brengt en geloof me, dat doe ik. Maar daar tegenover staat loslaten.

Elke winter kijk ik uit naar de lente, de eerste zonnestralen en het ontluiken van de natuur. Het jonge spul, het eerste groen, de eerste dauwdruppels, het eerste vogelconcert…niks is zo heerlijk als de explosie van nieuw leven na een lange winterslaap. Ik ben niet voor niets een lentekind. De omslag en het contrast waar ik naar gesnakt heb na de winter, daar kan voor mij niets tegenop.

Nieuw leven in de lente - Paulines Blog
Symbool voor de ontluikende lente - Paulines Blog

En in de lente kijk ik uit naar de zomer…de zwoele zomeravonden, de lange dagen, blote voeten en zonder jas… zelfs zwetend en puffend klagen over de warmte als de mussen hopelijk levend van het dak vliegen lijkt me dan heerlijk. In de natuur staat zomer voor mij gelijk aan vlinders, heel veel vlinders, en libellen. Mijn camera is er gewoon verslaafd aan en ik dus ook.

Sprinkhaantjes en krekels in de zomer - Paulines Blog
Zomer en libelles, ik krijg er geen genoeg van - Paulines Blog
Prachtig licht en vlinder in de zomer - Paulines Blog

Maar na de zomer is het eigenlijk ook wel weer heel erg fijn om de herfst in te duiken. En in je nieuwe jas of sjaal om bij een gure herfstwind een fijne boswandeling te maken en de geur van de vochtigheid op te snuiven. Ik kan me bijna geen mooiere kleuren bedenken dan herfstkleuren, wat een feest is dat! En om met de camera zonneharpen te fotograferen hoef je nu eens niet zo heel vroeg op te staan als in de zomer. Om daarna liggend op de naar nat hout ruikende bosbodem de eerste paddenstoelen te fotograferen alsof je ze nog nooit eerder gezien hebt, wellicht hopend op een glimp van de boskabouter (te herkennen aan de rode muts – de blauwe zijn duinkabouters en verdwaald).

Typisch traditioneel herfst - Paulines Blog
Herfstkleuren - Paulines Blog

Tja, en dan is het opeens winter. Eigenlijk is het best wel fijn als er een dik pak sneeuw valt en jouw voetstappen de eersten zijn zodat je die wondere wereld in alle maagdelijkheid kunt vereeuwigen. De Nederlandse vertaling voor bovenstaande is meestal echter guur, koud, nat en klam en vooral donker. En al kan ik het in huis best gezellig maken met een kaarsje en een kopje soep met de kachel hoog, ik denk dat je al lezend begrijpt dat dit seizoen bij mij niet echt favoriet is. Ik denk dat ik in een volgend leven terugkom als een dier wat geoorloofd winterslaap mag houden.

Winter zoals het hoort - Paulines Blog

Maar goed, ik had het over weemoed. Dat is dus het tegenovergestelde van uitkijken naar de seizoenswisselingen.

Op het moment van schrijven hebben we net de hittegolf achter de rug en kunnen we weer ademhalen. Opeens kom ik tot het besef dat we met 1 been in de herfst staan. En heb ik door dat de zomer al vergevorderd is en de deken van herfst in aantocht. Terwijl ik net een beetje gewend was aan de vroege ochtenden, nog volop in de vlinderveldjes stond en overal libelles zag vliegen. Het gevoel van gemiste kansen bekruipt mij bijna…. Ik had nog…ik wil nog…er zijn geen…de tijd van…is over. Met een brok in mijn keel probeer ik dat gevoel weg te slikken, balancerend op de rand van de seizoenen. Want al kijk ik uit naar het nieuwe, in dit geval de herfst, ik ben en was nog niet klaar. En volgens mij is dat dus weemoed. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Winter, met een dikke jas aan en een dik pak sneeuw - Paulines Blog

Weemoed

 

Liggend op een bed van mos
wil ik de lente vangen
Verlangend naar de zon
toen alles nog in bloei stond
toen alles net begon

 

Maar o wat kan ik nu met weemoed
als ik de dag wil plukken
dus het oude niet kan laten
en het nieuwe niet omarmen,
soms wil dat eventjes niet lukken

 

En ik weet het, het is waar
voor alles wat je achter laat
komt een nieuw begin
en voordat je het weet
zit je er midden in

 

 

BLOGS

 

persoonlijk

 

eigenzinnig

VERRASSEND

 

inspirerend

FOTOBOEKEN

 

passie

 

mooi

LEREN

 

inspirerend

Winter, met een dikke jas aan en een dik pak sneeuw - Paulines Blog