Gewoon - Jan Koetze

Gewoon - Jan Koetze

Mijn naam is Jan Koetze en sinds een jaar of 15 hou ik me hobbymatig bezig met natuurfotografie. Mijn uitlaatklep en voor mij de manier om mijn drukke baan als ICT'er voor de Nederlandse overheid te ontvluchten.

 

Het is dan ook veel meer dan alleen maar fotograferen voor me. Ik ga op in alles om me heen en kan daarmee al het andere wat me op dat moment bezig houdt volledig los laten.

 

Ik hoop dat dit alles een beetje in mijn foto's is terug te zien. Veel plezier met het lezen van mijn blogs. Jan Koetze

Hieronder vind je een overzicht van mijn blogs. Klik op de afbeelding om de blog te lezen.

luidruchtige_hangjongeren_edited.jpg

2.  V I S D I E F JE S

... bedacht ik me dat hun gedrag niet heel erg afweek van ons menselijke drukke gedrag ...

 

Wonende in een grote stad kan ik genieten van het observeren van mensen. Gewoon ergens op een terras zitten en onder het genot van een cappuccino genieten van alles en iedereen om me heen en wat ze allemaal doen. 

De innig verstrengelde geliefden die elkaar gewoon niet los kunnen en vooral willen laten,  een zwerver die probeert aan wat geld of eten te komen, het echtpaar wat elkaar ogenschijnlijk niets meer te vertellen heeft, een wat oudere keurig geklede heer die voortdurend op zijn horloge kijkt, een ietwat uitbundig gekleed groepje vrouwen van middelbare leeftijd die elkaar kennelijk sinds jaren weer zien, jongeren welke een taal zijn gaan praten die ik allang niet meer begrijp, het maakt niet uit. Ik geniet met volle teugen van dit alles.

De Eenling - Jan Koetze
De Bedelaar - Jan Koetze

De Eenling

De  Bedelaar

Miscommunicatie - Jan Koetze

Miscommunicatie

De Koopjesjager - Jan Koetze

De Koopjesjager

De Tweeverdieners - Jan Koetze
De Luidruchtige Hangjongeren - Jan Koetze

De Luidruchtige Hangjongeren

De Tweeverdieners

Maar er is ook een kant aan me die hunkert naar rust en duidelijk grenzen en lijnen. Kaders zoals je wilt, ik heb ze nodig. En gelukkig vind ik dat terug in, zoals we dat dan noemen, de natuur. Daar heerst rust en balans. Daar is alles duidelijk. 

Tenminste, zo lijkt het want toen ik wat maanden geleden in alle vroegte in de haven van Scheveningen een kolonie visdiefjes aan het fotograferen was bedacht ik me dat hun gedrag niet heel erg afweek van ons menselijke drukke gedrag. Ook daar zag ik geliefden die niet van elkaar zijde afweken, ook daar zag ik een dier bedelen om een prooi bij een ander dier, ook daar zag ik een koppel naast elkaar zitten die het weer goed probeerde te maken en ook daar een kakofonie tussen jonge dieren wat ze alleen maar zelf konden begrijpen. 

De Geliefden - Jan Koetze

De Geliefden 

De dames en uiterlijke verzorging - Jan Koetze

De dames en uiterlijke verzorging

Het is erg interessant om, zittende op de kade, zo’n groep te fotograferen en deze momentjes proberen vast te leggen.  Een echte aanrader.

Goedmakertje - Jan Koetze
Eenzaam Heerschap - Jan Koetze

Goedmakertje 

Eenzaam Heerschap

3.  S C H A A M S O O R T E N

... toen ik ergens in het riet een klein bruin vogeltje zag.

... gelijk een guerrillastrijder sloop ik dichterbij en verdomd, baardmannetjes!

 
Baardmannetje - Jan Koetze

Ken je dat? Iemand vraagt je wat jouw schaamsoort is. Een schaamsoort. Het klinkt niet best, intieme vraag, beetje smerig eigenlijk zelfs wel. Maar gelukkig ligt het net iets anders maar toch, het blijft een naar onderwerp. Een schaamsoort wil binnen de vogelarij-schuine-streep-natuurfotografie iets zeggen als een soort die iedereen mooi heeft weten vast te leggen, welke best wel algemeen is en veel voorkomt, maar waar jij niet één redelijke foto van hebt kunnen maken. Misschien zelfs wel helemaal nooit een foto van hebt weten te maken. Dat is dus een schaamsoort. En een schaamsoort kan dus eigenlijk alles zijn. Een groene specht, een ijsvogel, een bosuil tot aan van mijn part een pimpelmees.

Ook ik had, en heb, natuurlijk een aantal schaamsoorten. Zo begin ik bij het zien van een geoorde fuut schichtig om me heen te kijken want gegarandeerd dat er iets gaat gebeuren. Een hond die in het water springt, een armada aan vriendelijk zwaaiende kanoërs die voorbij komen, een bal die met een sierlijke boog in het water land of een paar kinderen die spontaan besluiten te gaan zwemmen. Er is gewoon altijd wat op het moment dat ik geoorde futen zie, of beter gezegd zag want ze zijn altijd snel verdwenen. Wat ik ook doe, het gebeurt gewoon. Een geoorde fuut is voor mij dus duidelijk een schaamsoort.

Baardmannetje - Jan Koetze
Baardmannetje - Jan Koetze

Een ander schaamsoort waren baardmannetjes. Kilometers voor gereden en gelopen maar altijd, echt altijd, als ik aankwam op een locatie waren ze net weg. Op de parkeerplaats zag ik dan collega fotografen terugkeren terwijl ze tevreden op het display van hun camera het resultaat aan het bekijken waren.  Maar wanneer ik dan eenmaal zelf in het veld was waren de baardmannetjes vertrokken. Vaak werd me dan nog iets verteld als “ze vliegen net weg maar ze hebben hier meer dan een uur gezeten, je bent net een paar minuten te laat….”.

Baardmannetje - Jan Koetze

Begin dit jaar kwam hier verandering in. Via waarneming.nl wist ik een locatie te vinden waar de hele week baardmannetjes waren gezien. Een dikke rietkraag langs een kilometers lang kanaal onder de rook van Rotterdam. Kon niet missen. Eenmaal ter plaatse was het weer als vanouds oftewel niets. Geen vogeltje te bekennen. Na kilometers lopen gaf ik het maar weer op en begon aan de weg terug. Het voordeel is dat wanneer je maar vaak genoeg achter het net vist je het ook niet meer heel erg gaat vinden. Dat heb ik dan tenminste, soort van berusting.

Baardmannetje - Jan Koetze
Baardmannetje - Jan Koetze

Ik was op nog maar een paar kilometer van mijn auto toen ik ergens in het riet een klein bruin vogeltje zag. En iets verder nog twee. Gelijk een guerrillastrijder sloop ik dichterbij en verdomd, baardmannetjes! Ik begon foto’s te maken. Eerst op 15 meter afstand, toen 10 meter en uiteindelijk op iets van 8 meter afstand. Voor mijn lens een perfecte afstand. En na alle kommer en kwel van alle voorgaande jaren zat het nu ineens allemaal mee. Het licht was perfect, de achtergrond en de omgeving schitterend en de vogeltjes zagen me niet eens staan en gingen verder met uitpluizen van rietpluimen op zoek naar zaden. Het gebeurt niet snel dat ik mijn geheugenkaartje vol schiet maar die dag schoot ik mijn hele kaart vol. Dagen mee bezig geweest om het een beetje te bekijken en nog steeds kijk ik er met veel plezier naar. Kortom, een schaamsoort minder. Deze heb ik binnen. Nu toch maar weer eens op zoek naar geoorde futen….

Baardmannetje - Jan Koetze
Baardmannetje - Jan Koetze
Baardmannetje - Jan Koetze

BLOGS

 

persoonlijk

 

eigenzinnig

VERRASSEND

 

inspirerend

FOTOBOEKEN

 

passie

 

mooi

LEREN

 

inspirerend

Miscommunicatie - Jan Koetze